1. WSTĘP
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów zakończyła trzeci rok szóstej jej kadencji. Był to kolejny rok intensywnej pracy. Centralna Komisja czyni wszystko, aby rzetelnie wywiązywać się z powierzonych jej ustawowych obowiązków.
Rok 2009 Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów zakończyła
w składzie 213 członków.
W ciągu tego roku zmarli:
- prof. Sławomir Kalembka - członek Sekcji Nauk Humanistycznych
i Społecznych,
- prof. Tomasz Brandyk - członek Sekcji Nauk Biologicznych, Rolniczych, Leśnych i Weterynaryjnych,
- prof. Jan Steffen i prof. Janusz Piekarczyk - członkowie Sekcji Nauk Medycznych
- prof. Włodzimierz Baran i prof. Jan Stankowski - członkowie Sekcji Nauk Matematycznych, Fizycznych, Chemicznych i Nauk o Ziemi.
W miejsce zmarłego przewodniczącego Sekcji Nauk Matematycznych, Fizycznych, Chemicznych i Nauk o Ziemi - prof. Jana Stankowskiego -członkowie tej Sekcji wybrali na tę funkcję prof. Cyryla Latosa-Grażyńskiego, natomiast w miejsce dotychczasowego zastępcy przewodniczącego, który został wybrany na funkcję przewodniczącego, - prof. Jana Szudego.
W ciągu 2009 r. poszczególne organa Centralnej Komisji odbyły następującą liczbę posiedzeń:
Prezydium - 10,
Sekcja I - Nauk Humanistycznych i Społecznych - 10,
Sekcja II - Nauk Ekonomicznych - 10,
Sekcja III - Nauk Biologicznych, Rolniczych, Leśnych i Weterynaryjnych - 10,
Sekcja IV - Nauk Medycznych - 10,
Sekcja V - Nauk Matematycznych, Fizycznych, Chemicznych i Nauk o Ziemi - 10,
Sekcja VI - Nauk Technicznych - 9,
Sekcja VII - Sztuki - 8.
Częstotliwość posiedzeń organów kolegialnych Centralnej Komisji, przede wszystkim Sekcji, odpowiadała potrzebie rozpatrywania w sposób bieżący spraw, wpływających sukcesywnie w ciągu roku do Centralnej Komisji.
2. DZIAŁALNOŚĆ CENTRALNEJ KOMISJI W ŚWIETLE DANYCH STATYSTYCZNYCH
2.1. Liczba rozpatrzonych spraw.
W 2009 r. Centralna Komisja rozpatrzyła 2462 spraw z zakresu jej ustawowych kompetencji, niespełna 6% mniej niż w 2008 r.
Blisko 70,5% ogółu wszystkich spraw dotyczyło wyznaczenia recenzentów w przewodach habilitacyjnych i postępowaniach o nadanie tytułu profesora, przeprowadzanych przez rady wydziałów i rady naukowe, tj. na poziomie porównywalnym z rokiem ubiegłym (70%).
W pozostałych sprawach, tj. przedstawienie kandydata do tytułu profesora, zatwierdzanie habilitacji (była jeszcze 1 taka sprawa dotycząca przewodu prowadzonego według dawnych przepisów), przyznanie uprawnienia do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego, zaopiniowanie kandydata bez habilitacji na stanowisko profesora nadzwyczajnego w szkole wyższej, wydanie zgody na wszczęcie postępowania o nadanie tytułu profesora osobie bez habilitacji oraz odwołań od uchwał rad jednostek i odmownych decyzji Centralnej Komisji, było łącznie 726, spośród których w 105 sprawach wydane zostały decyzje negatywne, co stanowiło 14,5% ogółu tych spraw.
Wskaźnik ten jest porównywany z danymi z roku ubiegłego. W związku
z rodzajami rozpatrywanych spraw - praktycznie nie występują tu sprawy
o zatwierdzenie habilitacji, wnioski o przedstawienie kandydatów do tytułu profesora - o stosunkowo niskim wskaźniku odmownych decyzji, większy wpływ na ostateczne wskaźniki mają sprawy przyznawania uprawnień
i odwołań, gdzie procentowy udział wniosków rozpatrywanych odmownie jest zwykle dość wysoki.
Z jednostek organizacyjnych szkół wyższych wpłynęło 2180 różnego rodzaju wniosków (ok. 88,5% ogółu wszystkich rozpatrzonych wniosków),
z instytutów Polskiej Akademii Nauk - 184 wnioski (ok. 7,5% ogółu), a z pozostałych placówek resortowych - 98 wniosków (ok. 4% ogółu).
W stosunku do roku poprzedniego zmalał nieznacznie (ok. 0,2%) udział wniosków ze szkolnictwa wyższego, wzrósł udział wniosków z placówek PAN (ok. 0,2%), natomiast na tym samym poziomie pozostała liczba wniosków z pozostałych resortów.
2.2. Wnioski o przedstawienie kandydatów do tytułu naukowego profesora i tytułu profesora w zakresie sztuki.
W 2009 r. w Centralnej Komisji rozpatrzono 532 wnioski o przedstawienie kandydatów do tytułu naukowego profesora bądź tytułu profesora w zakresie sztuki. W stosunku do roku ubiegłego, w którym rozpatrzono 589 takich wniosków, jest to spadek o ok. 9%.
Na koniec 2009 r. na rozpatrzenie oczekiwało 107 spraw o przedstawienie do tytułu profesora, będących w różnym stadium zaawansowania, co znaczy, że na rozpatrzenie tych wniosków potrzeba średnio około 2 - ch miesięcy.
Rozpatrując wnioski o przedstawienie kandydatów do tytułu profesora Centralna Komisja w 2009 r. wydała 21 decyzji odmownych, co stanowi niespełna 4% ogółu spraw tego rodzaju. Jest to wskaźnik nieznacznie niższy niż w roku 2008 (4,1%).
W poszczególnych grupach dziedzin wskaźnik ten jest zróżnicowany (zał. nr 3), podobnie jak zróżnicowany jest jego poziom w poszczególnych sekcjach:
- w sekcji I - 6,3%,
- w sekcji II - 3,8%,
- w sekcji III - 4,3%,
- w sekcji IV - 2,9%,
-w sekcji V - 4,7%,
- w sekcji VI - 2,15%,
- w sekcji VII - 3,1%.
W stosunku do roku 2008 zdecydowanie niższy wskaźnik decyzji odmownych o przedstawienie kandydata do tytułu profesora zanotowała Sekcja Nauk Medycznych (blisko 2,5 krotnie) i Sekcja Nauk Matematycznych, Fizycznych, Chemicznych i Nauk o Ziemi
Na niezmienionym poziomie omawiany wskaźnik jest w Sekcji Nauk Ekonomicznych, natomiast pozostałe sekcje zanotowały nieznaczny wzrost decyzji odmownych w omawianej grupie wniosków w stosunku do roku ubiegłego.
Stosunkowo niewielki procent odrzuconych wniosków o przedstawienie kandydatów do tytułu profesora jest wynikiem zbliżania się kryteriów stawianych w postępowaniach rad wydziałów/ rad naukowych i w postępowaniu Centralnej Komisji.
Nieliczne odrzucone wnioski dotyczą kandydatów, których dorobek twórczy (naukowy lub artystyczny) był niewystarczający do uzyskania tytułu profesora lub kandydaci nie spełniali warunku ustawowego wykazania się dorobkiem
w kształceniu kadr naukowych lub artystycznych.
W 2009 r. Centralna Komisja rozpatrzyła 14 wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy (wnioski takie stanowią substytut odwołania) zakończonych decyzją o odmowie przedstawienia kandydata do tytułu profesora i w 1 przypadku zmieniła swoją decyzję na pozytywną.
2.3. Wnioski o zatwierdzenie uchwały o nadaniu stopnia doktora habilitowanego.
W 2009 r. rozpatrzono jedynie 1 wniosek ( w Sekcji Sztuki) o zatwierdzenie uchwały o nadaniu stopnia doktora habilitowanego, który został rozpatrzony pozytywnie. Był to wniosek dotyczący przewodu habilitacyjnego wszczętego przed wejściem w życie zmian ustawowych, wprowadzonych przepisami ustawy z 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, do którego miały zastosowanie przepisy poprzednie, przewidujące obowiązek przedstawiania Centralnej Komisji do zatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia doktora habilitowanego.
2.4. Przyznanie uprawnień do nadawania stopni naukowych i stopni
w zakresie sztuki.
W 2009 r. rozpatrzono 92 wnioski o przyznanie uprawnienia do nadawania stopni naukowych lub stopni w zakresie sztuki, w tym w 25 przypadkach (ok.28,3%) Centralna Komisja odmówiła przyznania wnioskowanego uprawnienia.
W stosunku do roku ubiegłego Centralna Komisja zanotowała spadek wniosków o przyznanie uprawnienia o ok. 7,7%, jednakże ich liczba jest nadal zdecydowanie wyższa od średniorocznej w latach 2003-2008 (ok. 78).
Znaczna liczba wniosków o przyznanie uprawnienia jest odrzucana
w wyniku oceny warunków jednostki w świetle wymagań ustawowych, dokonywanej przez Centralną Komisję, a wcześniej, w odniesieniu do jednostek szkół wyższych - przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego. Przesłanki, które stanowią podstawę odmownej decyzji Centralnej Komisji są porównywalne z latami ubiegłymi, np.:
- brak spełnienia niezbędnych warunków dotyczących jednoznacznie określonego w ustawie tzw. minimum kadrowego. Przepisy ustawowe w tym zakresie precyzyjnie regulują sposób potwierdzania i dokumentowania odpowiednio wysokich kwalifikacji naukowych lub artystycznych kandydatów do omawianego minimum kadrowego. Stosowanie przez jednostki organizacyjne pozaustawowych kryteriów służących konstruowaniu tzw. minimum kadrowego w celu uzyskania uprawnień jest nieuprawnione,
- brak wystarczających dowodów potwierdzających odpowiednio wysoki poziom działalności naukowo - badawczej czy artystycznej jednostek organizacyjnych ubiegających się o przyznanie uprawnienia. Działalność ta, obok niezbędnego warunku spełnienia wymogów kadrowych, stanowi główny przedmiot oceny Centralnej Komisji przy weryfikowaniu zasadności omawianych wniosków.
2.5. Wyznaczanie recenzentów w przewodach habilitacyjnych i w postępowaniu o nadanie tytułu profesora, prowadzonych w uprawnionych jednostkach organizacyjnych.
W 2009 r. wyznaczono w Centralnej Komisji po 2 recenzentów w 1223 przewodach habilitacyjnych wszczętych przez rady wydziałów/rady naukowe uprawnionych jednostek organizacyjnych - czyli o ok. 2,2% więcej niż w roku 2008.
Liczba tych przewodów wskazuje w dalszym ciągu na systematyczny wzrost przeprowadzonych przewodów habilitacyjnych od momentu wejścia
w życie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, która zniosła obowiązek przedkładania do zatwierdzania przez Centralną Komisję uchwał o nadaniu stopnia doktora habilitowanego.
W roku 2009 Centralna Komisja wyznaczyła w 513 postępowaniach
o nadanie tytułu profesora, wszczętych przez uprawnione jednostki organizacyjne. Liczba ta jest o ok. 8,6% mniejsza, niż w roku ubiegłym.
Analizując dane dotyczące systematycznie rosnącej liczby przewodów habilitacyjnych w ciągu ostatnich kilku lat, uprawnionym wydaje się pogląd, iż w niedługim czasie przełożą się one na znaczny wzrost postępowań o nadanie tytułu profesora.
2.6. Wystąpienia o wydanie opinii dotyczącej kwalifikacji kandydatów bez habilitacji do stanowiska profesora nadzwyczajnego w szkole wyższej.
W 2009 r. Centralna Komisja wydała 21, czyli o 9,1% mniej niż w roku 2008, opinii dotyczącej kwalifikacji osób bez habilitacji do stanowiska profesora nadzwyczajnego, w tym 15 opinii negatywnych (ok. 71% ogółu tych wniosków). Wskaźnik negatywnych opinii w tych sprawach był zdecydowanie wyższy niż w roku ubiegłym, który był na poziomie ok. 26%.
Zainteresowanie jednostek organizacyjnych szkół wyższych możliwością zatrudnienia na stanowisku profesora nadzwyczajnego osób bez habilitacji nadal jest stosunkowo niewielkie, a liczba zgłaszanych wniosków wskazuje, że uczelnie w sposób umiarkowany wykorzystują możliwość zatrudnienia na stanowisku profesora nadzwyczajnego osób bez habilitacji.
Opinie negatywne dotyczą zwykle kandydatów, którzy w sposób znaczący odbiegają swoimi osiągnięciami naukowymi i zawodowymi od wymagań stawianych kandydatom do stopnia doktora habilitowanego.
Analiza przedstawianych Centralnej Komisji wniosków w tym zakresie upoważnia do stwierdzenia, że w wielu przypadkach postępowanie opiniodawcze przeprowadzone w uczelni nie przedstawia wystarczających argumentów uzasadniających posiadanie przez kandydata znaczących
i twórczych osiągnięć w pracy naukowej, zawodowej ( należy tu rozumieć określone opracowania potwierdzone w praktyce) lub artystycznej, które mogą być porównywalne z wymaganiami stawianymi kandydatom do stopnia doktora habilitowanego.
W kilku przypadkach Centralna Komisja zmuszona była odmówić wydania opinii w sprawie zatrudnienia kandydata bez habilitacji na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Było to spowodowane brakiem potwierdzonego w statucie uczelni trybu postępowania w tej sprawie.
Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym, zarówno w opinii Centralnej Komisji, jak i Ministerstwa Nauki Szkolnictwa Wyższego (Centralna Komisja dysponuje jednoznaczną opinią Ministerstwa w tej sprawie), jednoznacznie wskazuje, iż kwestia zatrudnienia osób bez habilitacji - w myśl art. 115 ust. 1 ww. ustawy - powinna zostać uregulowana w sposób szczegółowy w statucie uczelni. Zapisanie w statucie treści ww. przepisu jest regulacją niewystarczającą, gdyż ustawodawca celowo wskazuje możliwość potwierdzania takiego uprawnienia w trybie statutowym, mając na uwadze też autonomię uczelni, m.in. w zakresie oceny osiągnięć naukowych
i zawodowych zatrudnianych pracowników naukowo-dydaktycznych. Omawiany przepis stanowi dyspozycję dla uczelni umożliwiającą uszczegółowienie kwestii zatrudniania osób na stanowisku profesora nadzwyczajnego, które nie posiadają stopnia doktora habilitowanego,
w sposób określony w statucie.
Brak takiego uregulowania w statucie szkoły wyższej uniemożliwia Centralnej Komisji weryfikację przeprowadzonego w tej sprawie postępowania w uczelni z jego wymaganiami statutowymi, a w konsekwencji wydania opinii.
2.7. Odwołania od odmownych uchwał rad wydziałów i rad naukowych w przewodach doktorskim i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora.
W 2009 r. rozpatrzono 54, czyli ok. 8% więcej niż w roku 2008, odwołań od odmownych uchwał rad wydziałów/rad naukowych jednostek organizacyjnych podjętych w przewodach na stopnie doktora i doktora habilitowanego oraz w postępowaniach o nadanie tytułu profesora.
Spośród złożonych odwołań w 29 wypadkach ( ok.53,7%) Centralna Komisja, po przeprowadzeniu postępowania opiniodawczego i wnikliwej dyskusji, nie znalazła wystarczających przesłanek uzasadniających odwołanie. Wskaźnik ten jest znacząco wyższy niż w roku ubiegłym (o ok. 44%), co świadczyć może, że rady staranniej przeprowadzają przewody
i postępowania, zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym.
Przy rozpatrywaniu odwołań od odmownych uchwał rad jednostek organizacyjnych w zakresie przeprowadzanych postępowań awansowych Centralna Komisja w pierwszej kolejności bada postępowanie pod względem jego zgodności z obowiązującym w tym zakresie prawem. Każde uchybienie formalne rady skutkuje, bez względu na ocenę merytoryczną osiągnięć kandydata do awansu, uchyleniem zaskarżonej w odwołaniu uchwały rady.
Stosunkowo rzadko mają miejsce sytuacje, gdy uchyleniu ulega uchwała rady z powodu niewłaściwej oceny odnośnie osiągnięć naukowych czy artystycznych kandydata do awansu.
3. WYNIKI I ETAPU OCENY JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UPRAWNIONYCH DO NADAWANIA STOPNI
W roku 2009 Centralna Komisja zakończyła I etap oceny poziomu działalności naukowej i artystycznej jednostek organizacyjnych, która stanowi podstawę do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego, a także zasadności uchwał o nadaniu stopni. Kontrola obejmowała przewody przeprowadzone w latach 2005 - 2008.
W toku tej kontroli dokonano oceny łącznie 171 jednostek, w tym:
- w Sekcji Nauk Humanistycznych i Społecznych - 13,
- w Sekcji Nauk Ekonomicznych - 11,
- w Sekcji Nauk Biologicznych, Rolniczych, Leśnych i Weterynaryjnych - 15,
- w Sekcji Nauk Medycznych - 9
- w Sekcji Nauk Matematycznych, Chemicznych, Fizycznych i Nauk o Ziemi 71,
- w Sekcji Nauk Technicznych - 42,
- w Sekcji Sztuki - 10
Ocenie podlegały pełne dokumentacje przewodów doktorskich (23 jednostki) i habilitacyjnych (160 jednostek), które obejmowały: protokoły
z kolejnych etapów prowadzonego przewodu, teksty recenzji, informacje
o zgromadzonym przez kandydatów dorobku naukowym oraz egzemplarze rozpraw awansowych.
W I etapie omawianej kontroli Centralna Komisja położyła większy nacisk na kontrolę przewodów habilitacyjnych, bowiem kontrola przewodów doktorskich dokonywana jest w stosunku do wielu jednostek w sposób bieżący, przy rozpatrywaniu wniosków o przyznanie uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego.
Przeprowadzona w tym trybie ocena wytypowanych z danej jednostki przewodów umożliwiła Centralnej Komisji dokonanie raportu zbiorczego i na jego podstawie dokonania oceny całej jednostki pod względem poprawności
i poziomu prowadzonych przewodów oraz merytorycznego uzasadnienia nadanych stopni.
Każda jednostka, która ubiega się o przyznanie uprawnienia i w wyniku przeprowadzonego w Centralnej Komisji postępowania je otrzymuje, przyjmuje na siebie dobrowolnie obowiązek utrzymania chociaż w minimalnym stopniu warunków stawianych jednostkom organizacyjnym uprawnionym do nadawania stopni. Takim warunkiem, obok posiadania odpowiedniego minimum kadrowego, jest zapewnienie prawidłowego poziomu przeprowadzania przewodów doktorskich i habilitacyjnych.
Decyzja o przyznaniu uprawnienia ma charakter warunkowy, potwierdzony w przepisach ustawowych, co oznacza, że ma ono moc obowiązującą, dopóki warunki istniejące przy jej podjęciu nie uległy zmianie.
W wyniku omawianej kontroli Centralna Komisja podjęła w stosunku do niektórych jednostek, wobec których wysunięto najsilniejsze argumenty
o niewystarczającej staranności i przestrzeganiu prawa w trakcie przeprowadzanych przewodów, sankcje przewidziane w ustawie:
- o ograniczeniu uprawnienia w stosunku do 4 jednostek organizacyjnych,
- o zawieszeniu uprawnienia w stosunku do 8 jednostek organizacyjnych,
- o cofnięcia uprawnienia w stosunku do 2 jednostek organizacyjnych.
Zakończenie pierwszego etapu omawianej kontroli pozwala Centralnej Komisji na sformułowanie kilku wniosków odnośnie najczęściej pojawiających się nieprawidłowości w zakresie:
- uchybień formalnych (np.: niewystarczająco starannie przygotowywanych protokołów, niewłaściwie formułowanych uchwał podejmowanych w toku przewodu, brak list obecności przy poszczególnych głosowaniach, brak szczegółowej informacji o dyskusji w trakcie publicznej obrony rozprawy doktorskiej)
- kwalifikacji rozpraw doktorskich i habilitacyjnych do określonej dyscypliny (nierzadko występował błąd zakwalifikowania rozprawy do innej dyscypliny, niż wynikało to z jej treści)
- jakości recenzji w prowadzonych przewodach ( występowanie recenzji dwojakiego rodzaju: bardzo ogólnikowych - bez jednoznacznego wskazania, czy rozprawa doktorska jest rozwiązaniem oryginalnego zagadnienia naukowego , a rozprawa habilitacyjna stanowi wkład w rozwój określonej dyscypliny naukowej lub artystycznej bądź recenzje w swej treści krytyczne, kończące się jednak konkluzją pozytywną),
- poziomu merytorycznego rozpraw doktorskich i habilitacyjnych (np.: brak badan własnych autora, podręcznikowy lub publicystyczny charakter rozważań znacznych fragmentów rozprawy, brak dostatecznego osadzenia rozprawy w literaturze zarówno krajowej, jak i światowej).
Ww. uwagi stanowią najistotniejsze konkluzje z oceny przewodów doktorskich i habilitacyjnych. Centralna Komisja ma nadzieję, że ich analiza będzie pomocna dla rad wydziałów/rad naukowych w prawidłowym i na odpowiednim poziomie przeprowadzanych w przyszłości przewodów doktorskich i habilitacyjnych.
4. INNE WAŻNIEJSZE PROBLEMY W DZIAŁALNOŚCI CENTRALNEJ KOMISJI W 2009 R.
W 2009 r. Centralna Komisja brała udział w pracach zespołu powołanego Zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 listopada 2009r. dla wypracowania ram prawnych integrujących działalność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów i Państwowej Komisji Akredytacyjnej.
W skład tego Zespołu weszli przedstawiciele Centralnej Komisji, Państwowej Komisji Akredytacyjnej i przedstawiciel Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Do zadań tego Zespołu należało:
- opracowanie katalogu pojęć używanych w pracy PKA i Centralnej Komisji,
- opracowanie propozycji przepisów prawnych integrujących procedury ocen stosowanych przez Centralną Komisję i PKA,
- opracowanie zintegrowanego systemu pojęć, zharmonizowanej podstawy przedmiotowej ocen prowadzonych przez Centralną Komisję i PKA - w kontekście ustaleń dotyczących kierunków studiów, wykazu dziedzin naukowych i dziedzin sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych. Powołanie Zespołu wynikało z potrzeby doprecyzowania przepisów prawnych integrujących procedury ocen stosowanych przez Centralną Komisję i PKA oraz ustalenia jednolitego systemu pojęć proponowanych przez CK i PKA.
W trakcie prac tego Zespołu zorganizowano również spotkanie Prezydiów Centralnej Komisji i Państwowej Komisji Akredytacyjnej. W trakcie tego spotkania przedyskutowano warunki i zasady przyszłej współpracy dotyczącej przede wszystkim oceny wniosków o przyznanie uprawnień do nadawania stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki.
Przedstawiciele Centralnej Komisji brali w 2009 r. aktywny udział w pracach sejmowej Podkomisji stałej ds. szkolnictwa wyższego Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży przy rozpatrywaniu projektów ustaw:
1) o Narodowym Centrum Nauki,
2) o instytutach badawczych,
3) o zasadach finansowania nauki,
4) o Narodowym centrum Badań i Rozwoju,
5) o Polskiej Akademii Nauk.
Przedstawiciele Centralnej Komisji brali również udział w pracach Zespołu Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, powołanego do opracowania standardów dla programów studiów doktoranckich. oraz w pracach Zespołu powołanego przez Radę Nauki przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla opracowania analizy działalności studiów doktoranckich w Polsce.
Rok 2009 był kolejnym rokiem dobrej współpracy Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z Radą Główną Szkolnictwa Wyższego, przede wszystkim w obszarze przyznawania uprawnień do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego jednostkom szkół wyższych.
W dniu 21 grudnia 2009 r. doszło do spotkania Prezydiów Centralnej Komisji i Rady Głównej, w trakcie którego dokonano m.in.:
- bilansu opiniowania przez Radę Główną wniosków o przyznanie uprawnień,
- podsumowania czteroletniej współpracy Rady Głównej z Centralną Komisją,
- dyskusji na temat przyszłych relacji Centralnej Komisji z Radą Główną,
- oceny propozycji zmian w zakresie instytucji szkolnictwa wyższego i nauki.
Przewodniczący Centralnej Komisji
Prof. dr hab. Tadeusz Kaczorek
